Κατάγομαι από τα Ιωάννινα και τα τελευταία σχεδόν έξι χρόνια εργάζομαι ως επικουρική νοσηλεύτρια στην Πάργα, έχοντας επιλέξει να στηρίξω το τοπικό σύστημα υγείας και να συμβάλω στην εύρυθμη λειτουργία του Κέντρου Υγείας της περιοχής.
Από την πρώτη κιόλας στιγμή βρέθηκα αντιμέτωπη με ένα σοβαρό και διαχρονικό πρόβλημα: το υψηλό κόστος στέγασης. Είναι κοινώς γνωστό ότι τα ενοίκια στην Πάργα βρίσκονται σε ιδιαίτερα υψηλά επίπεδα, την ίδια στιγμή που οι απολαβές των επικουρικών υγειονομικών παραμένουν χαμηλές.
Για τον λόγο αυτό, από την αρχή επιδίωξα να ενταχθώ σε κάποιο πρόγραμμα επιδότησης ενοικίου μέσω του Δήμου. Κάθε χρόνο, ωστόσο, λάμβανα τις ίδιες υποσχέσεις χωρίς ουσιαστικό αποτέλεσμα. Τα χρόνια πέρασαν, τα ενοίκια αυξάνονταν διαρκώς και η κατάσταση έγινε πλέον ασφυκτική.
Φέτος, η αύξηση του ενοικίου ήταν ιδιαίτερα μεγάλη. Σε πρόσφατη τηλεφωνική επικοινωνία με τον Δήμαρχο, ενημερώθηκα ότι δεν μπορώ να ενταχθώ στην επιδότηση ενοικίου λόγω περιορισμένου προϋπολογισμού. Την ίδια στιγμή, είναι γνωστό ότι κανένας —αν όχι ένας μόνο— γιατρός στην περιοχή της Πάργας δεν λαμβάνει το συγκεκριμένο επίδομα.
Παράλληλα, αντιμετωπίζα πιέσεις από τον ιδιοκτήτη της κατοικίας, ο οποίος ξεκαθάρισε ότι αν δεν μπορώ να ανταποκριθώ στο αυξημένο ποσό, το ακίνητο θα ενοικιαστεί αλλού. Αξίζει να σημειωθεί ότι το πραγματικό ποσό που καταβάλλω υπερβαίνει εκείνο που αναγράφεται στο συμβόλαιο, γεγονός που επιβαρύνει ακόμη περισσότερο τη θέση μου.
Τα συνολικά έξοδα διαβίωσης είναι πλέον δυσβάσταχτα και, παρά τις επανειλημμένες προσπάθειες επικοινωνίας με τη δημοτική αρχή, δεν έχει υπάρξει καμία ουσιαστική ανταπόκριση. Αυτό προκαλεί εύλογη απογοήτευση, ιδιαίτερα όταν πρόκειται για επαγγελματίες υγείας που στηρίζουν καθημερινά το δημόσιο σύστημα σε απομακρυσμένες περιοχές.
Δυστυχώς, υπό αυτές τις συνθήκες, η Πάργα παύει να είναι βιώσιμη επιλογή για εμένα. Παρά τη διάθεση προσφοράς και τη συμβολή μου όλα αυτά τα χρόνια, αναγκάζομαι να εξετάσω σοβαρά το ενδεχόμενο επιστροφής στην πόλη καταγωγής μου, όπου οι συνθήκες διαβίωσης είναι πιο διαχειρίσιμες.
Είναι γεγονός ότι σε πολλές άλλες δυσπρόσιτες περιοχές της χώρας λαμβάνονται μέτρα στήριξης για την προσέλκυση και διατήρηση ιατρικού και νοσηλευτικού προσωπικού. Στην περίπτωση της Πάργας, δυστυχώς, δεν διαπιστώνεται αντίστοιχη μέριμνα.
Αργυρω Παπανικολαου
Δεν υπάρχουν σχόλια: