ΝΕΑ ΠΑΡΓΑΣ

[ΝΕΑ ΠΑΡΓΑΣ][bleft]

ΝΕΑ ΗΠΕΙΡΟΥ

[ΝΕΑ ΗΠΕΙΡΟΥ][twocolumns]

Κάστρο Μαργαριτίου



Στη νότια πλευρά του χωριού Μαργαρίτι της Θεσπρωτίας υπάρχει κάστρο σε λόφο που δεσπόζει στην περιοχή. Πρόκειται για οθωμανικό κάστρο, σε θέση όπου προϋπήρχε Βυζαντινό φρούριο, που κατελήφθη για λίγο από τους Ενετούς μετά από μια μάχη που άφησε εποχή.


Ιστορία

Το κάστρο άρχισε να κατασκευάζεται από τους Τούρκους το 1549 επάνω στα ερείπια προϋπάρχοντος αρχαίου οχυρού, και καταστράφηκε από τους Ενετούς το 1571.

Η ιστορία έχει ως εξής:

Τον 16ο αιώνα, οι Βενετοί κατείχαν την Πάργα που αποτελούσε για αυτούς σημαντικό στρατηγικό σημείο. Η ενδοχώρα ανήκε στους Οθωμανούς οι οποίοι έκαναν επιδρομές με ορμητήριο το κάστρο του Μαργαριτίου.

Ο Τούρκος περιηγητής Ελιβιά Τσελεπή αναφέρει ότι το κάστρο χτίστηκε από έναν «άπιστο ψαρά». Είναι πολύ πιθανόν, πίσω από τον όρο balıkçı (ψαράς) που χρησιμοποιεί να κρύβεται η μεγάλη Βυζαντινή οικογένεια της Ηπείρου, οιΑψαράδες.

Ένας βασικός λόγος για τη δημιουργία του φρουρίου ήταν η επαναστατικότητα των ντόπιων κατοίκων. Οι εξεγέρσεις του πληθυσμού ήταν συχνές λόγω της υψηλής φορολογίας (ενώ οι πόροι ήταν πενιχροί), λόγω της μορφολογίας της περιοχής (που διευκόλυνε την απομόνωση, τη διαφυγή και την απόκρυψη) και κυρίως λόγω της γειτνίασης με του Ενετούς (στην Πάργα και στα Επτάνησα).

Μετά τη ναυμαχία της Ναυπάκτου ( 7 Οκτώβρη του 1571) όπου νίκησαν οι χριστιανικές δυνάμεις, οι Βενετοί αποφάσισαν την καταστροφή του κάστρου και εκστράτευσαν εναντίον του συνεπικουρούμενοι από Παργιανούς και Κερκυραίους.

Μετά από τρεις διαδοχικές επιθέσεις κατέλαβαν το φρούριο και το κατέστρεψαν ολοσχερώς. Αρχηγός τις επιχειρήσεως αυτής ήταν ο Πάολο Ορσίνι.

Η κατάληψη του φρουρίου υπήρξε σημαντική για τους Ενετούς και ο Ορσίνι, παράγγειλε τη δημιουργία ζωγραφικού πίνακα με θέμα τη μάχη. Ο πίνακας ανατέθηκε στον Έλληνα Αντώνιο Βασιλάκη εκ Μήλου (Antonio Vassilacchi), ο οποίος ήταν παρών στη μάχη. Ο Βασιλάκης που έχει ζωγραφίσει τις περισσότερες τοιχογραφίες στο παλάτι των Δόγηδων στη Βενετία, ήταν μαθητής του Domenico Tintoretto, γι’ αυτό από κάποες πηγές αποδίδεται το έργο στον Tintoretto. Αργότερα, μεταξύ 1620 με 1650, δημιουργήθηκε αντίγραφό του από τον Pietro Belloti. Ο πίνακας έχει ύψος 2,75 και πλάτος 3,35 μ. και βρίσκεται στο Παλάτι των Δόγηδων της Βενετίας στο δεύτερο όροφο (Sala dello Scrutinio).
Αντίγραφο του πίνακα απέκτησε η κοινότητα Μαργαριτίου το 1958. Μπορείτε να το δείτε κλικάροντας στο ΕΡΓΟ ΤΕΧΝΗΣ στο επάνω μέρος της σελίδας.

Το κάστρο του Μαργαριτίου, στην περίοδο του Αλή πασά, το 1818, επισκευάστηκε από τους Τούρκους και χρησιμοποιήθηκε σαν ορμητήριο κατά της Πάργας. Αργότερα χρησίμευσε και σαν φυλακή. Οι φυλακές του κάστρου Μαργαριτίου, ήταν γνωστές για τις σκληρές συνθήκες διαβίωσης των κρατουμένων και αναφέρονταν ως «Φυλακές Κούτσουρο».

Στο κάστρο αυτό φυλακίστηκε ο Διονύσιος ο Φιλόσοφος, και ο Γάλλος Πρίγκιπας Rose, διότι ξεσήκωνε τους Τουρκαλβανοτσάμηδες, κατά του Αλή πασά.

Έως το 1911 το φρούριο του Μαργαριτίου χρησίμευε ως στρατώνας (του τούρκικου στρατού, εννοείται), έδρα του στρατιωτικού διοικητού της περιοχής και ως φυλακές για τους βαρυποινίτες και τους επαναστάτες Έλληνες.
Δομικά, Αρχιτεκτονικά, Οχυρωματικά Στοιχεία

Η νότια πλευρά έχει ύψος 10 μέτρα και διατηρείται ακέραια. Η βόρεια πλευρά είναι κατεδαφισμένη. Από την βορειοδυτική πλευρά στην οποία υπήρχε και η θολωτή πύλη του κάστρου σώζονται χαλάσματα. Από τους δύο στρογγυλούς πύργους του κάστρου, ο βόρειος είναι κατεδαφισμένος μέχρι την βάση του, ο δε νότιος ψηλός και μεγαλοπρεπής σώζεται ακέραιος. Εσωτερικά του κάστρου υπήρχαν θολωτά υπόγεια καταφύγια, αποθήκες, δύο υδατοδεξαμενές και υπόνομοι.







Post A Comment
  • Blogger Comment using Blogger
  • Facebook Comment using Facebook
  • Disqus Comment using Disqus

Δεν υπάρχουν σχόλια :


ΕΚΚΛΗΣΙΕΣ ΚΑΙ ΜΟΝΑΣΤΗΡΙA

[ΕΚΚΛΗΣΙΕΣ ΚΑΙ ΜΟΝΑΣΤΗΡΙA ΠΑΡΓΑΣ][threecolumns]

ΛΑΪΚΗ ΠΑΡΑΔΟΣΗ

[ΛΑΪΚΗ ΠΑΡΑΔΟΣΗ][bleft]

ΙΣΤΟΡΙΑ

[ΙΣΤΟΡΙΑ][bleft]

ΑΞΙΟΘΕΑΤΑ

[ΑΞΙΟΘΕΑΤΑ][threecolumns]